Kendine Oyun

Yaşam bir çocuk olmalı. Her gün başka bir yüzle sokağa çıkan bir bilge. Ve değişim onun keyifli oyuncağı… O da hazırdır her role.

Tepede bir yerde, çocukların arasındayım. Kuralları keyfi konmuş bir oyun oynuyoruz. Böcek sesleri yanımızda. Nehrin uğultusu, yaşamın kendisi… Aşağıdaysa sıcak mermer kaldı. Giderek ağırlaşıp herkesin üzerine çöken buhar, derme çatma düzen ve sahte huzur. Okumaya devam et Kendine Oyun